ตอนที่ 2 หมดเวลาย้อนรอย(ซะที)

และแล้วการ ออกตระเวนไปซื้อหา วัสดุ ตามท้องตลาดก็แทบจะไม่มีความหมาย เพราะ ไปซื้อ ไฟเบอร์กลาส กับ เรซิ่นมาลองเล่น กว่ามันจะ เซตตัว ก็ข้ามวันไปแล้ว (ไม่มีประโยชน์เท่าใดนัก เพราะ เขาให้ไปซ่อม ไม่ใช่สร้าง เพียงแต่ ได้รู้ว่า "อ๋อ มันหน้าตาเยี่ยงนี้นะจ๊ะ คุณกานต์"  ประมาณนั้น)

ถึงวันไปสอบ ก็ พบว่า ชิ้นงานมันมากับคู่มือ และให้ปฏิบัติตาม....

เหตุการณ์ต่อจากนี้ ไปจนถึง การสอบสัมภาษณ์นั้น ขอเก็บ พับไว้ก่อน เพราะ ตอนนี้ ผมได้เข้ามาอบรม ที่ DM ได้ ประมาณ หนึ่งเดือนแล้ว (อบรมเสร็จสรรพประทับใจไปเรียบร้อยหนึ่งคอร์ส)  ปัจจุบันก็กำลังอยุ่ในระหว่าง ทั้งอบและรมเพื่อให้ได้รสชาติ เอ็ย! ม่ายช่าย เพื่อให้ได้คุณภาพ สมศักดิ์ศรี ช่างทีจี สายการบินแห่งชาติ(แต่อยุ่ในระดับแถวหน้าของโลก)

 หนึ่งเดือน ที่ผ่านมานั้น และอีก อีกหลายๆ เดือนที่กำลังจะเข้ามาให้ผ่าน มันมีเรื่องหนุกๆ อีกบาน

โปรดติดตามตอนต่อไป

โปรดฟังอีกครั้ง โปรดติดตามตอนต่อไป.....

^_^

Posted on Wed 7 May 2008 23:57

ยินดีด้วยนะไอ้กาน
เสธ.กช   
Sun 25 May 2008 15:25 [4]
 

แล้ว นักบิน กับ ช่าง ใครเก่งกว่ากันนี้ ผมไม่กล้าตอบจริงๆครับ

- -"
Hornet   
Thu 8 May 2008 19:12 [3]

วันที่ลูกเรือฝึกหัด(รุ่นคุณส้ม)ไปที่สำนักงานใหญ่วันแรกน่ะครับ

พวกผมก็ต้องไปรับฟังเงื่อนไขสัญญาในวันนั้นเช่นกันน่ะครับ

^_^
Hornet   
Thu 8 May 2008 19:11 [2]

เอ๋ เคยเจอด้วยหรอ ยังไงๆ เจอยังไง
invisiblefriends.diaryclub.com   
Thu 8 May 2008 0:52 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง
 

<< December >>

S

M

T

W

T

F

S

30 

3 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

<< 2008>>


รา.....โดม
director's cut : War@Work
ภัยซ่อนเร้น
Heading to dock...
ผู้เสียสละ...
ผมภูมิใจที่เป็นคนไทย
แบบฝึกหัดของ Master P
The end of runway...
ส้วมสาธารณะ
บ บู๋...
ขัด-เล
เจ็บ.....
ถึงผู้คนเหล่านั้น
แซนด์วิชในเครื่องบิน กับวัตถุดิบในการปรุง
เพื่อนร่วมวิชาชีพ
ปลอดภัยไว้ก่อน
ฝันคนหนุ่ม
รับน้องMS-D
หนึ่งเดือนที่ MS-D และเรื่องบวมๆ หดๆ
ตอนที่ 2 หมดเวลาย้อนรอย(ซะที)
ตอนที่ 2 ย้อนรอย(3)
ตอนที่ 2 ย้อนรอย(2)
ตอนที่ 2 ย้อนรอย(1)
ตอนที่ 1: The Next Generation of Compositeman