ผู้เสียสละ...

วันนี้ผมบังเอิญเปิดไปดูข่าวของโทรทัศน์ช่องหนึ่ง ซึ่งเสนอข่าวเกี่ยวกับการยิงปะทะระหว่างเจ้าหน้าที่ของรัฐและผู้ก่อความไม่สงบ

สำหรับสถาณการณ์บ้านเมืองของเราในขณะนี้ ก็คงจะต้องพูดว่า อือ อีกแล้วเหรอ วันก่อนก็มีข่าวแบบนี้...

จนกระทั่ง ผู้ประกาศข่าวได้เอ่ย ถึง "หมวดตี้"  และไดอารี่ของเขา ผมก็นึกขึ้นได้ว่า ผมเองก็เคยได้เข้าไปอ่านอยู่เหมือนกัน

แต่ทำลิงค์หาย หลังจากเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น การหาลิงค์ไดอารี่ของเขาก็ไม่ยากอีกต่อไป ผมจึงได้กลับไปอ่านไดอารี่ของเขาอีกครั้ง... ทำให้ผมมานึกย้อนถึงคนใกล้ตัวของผมเอง

คุณพ่อของผม เป็นอดีตข้าราชการตำรวจ ที่เกษียณแล้ว เคยรับราชการอยู่ที่ภาคใต้ สมัยที่ไฟใต้ยุคก่อนยังปะทุอยู่ เรียกได้ว่า ทันกับเหตุการณ์ยุคสมัยที่ จคม เป็นหนามยอกของรัฐเสือเหลือง

คุณพ่อชอบเล่าให้ฟังถึงเรื่องเหตุการณ์ในอดีต ถึงสมัยที่ต้องแต่งชุดฝึกห้อยลูกระเบิดอยู่ในโรงพัก ฯลฯ ต่อมาถึงจะย้ายมารับราชการที่เชียงใหม่แล้วก็ยังข้องเกี่ยวกับงานด้านความมั่นคงอยู่อย่างต่อเนื่อง

พ่อเป็นคนที่ภาคภูมิใจในอาชีพตำรวจมากและพูดอยู่เสมอว่า " พ่อไม่ใช่ตำรวจที่ดีที่สุด แต่ก็ไม่ใช่ตำรวจที่เลวที่สุด" พ่อพิสูจน์คำพูดของตนเอง เพราะหลังเกษียณมาก็ยังมีหนี้สินติดตัวอยู่ (บ้านที่อาศัยอยู่ ได้มาจากมรดกของปู่ ในขณะที่แม่ของผมก็เป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ จึงทำให้ ทางบ้านพอมีกินมีใช้เยี่ยงคนชั้นกลางทั่วไป)

เพราะความที่พ่อเป็นตำรวจ ผมจึงค่อนข้างที่จะผูกพันกับเหล่าทัพอยู่ไม่น้อย

ผู้เสียสละ

ผู้เสียสละ

เหรียญราชการชายแดนของพ่อที่เคยได้รับมาสมัยที่ภาคใต้ยังร้อนระอุในยุคแรก

ผมวางไว้ที่หัวเตียงนอน เพื่อระลึกเสมอว่าพ่อเป็นตำรวจ พ่อเป็นตำรวจที่เคยสร้างคุณประโยชน์ให้กับแผ่นดิน

 

กลับมาที่เรื่องของหมวดตี้

อันเนื่องมาจากความที่ผมเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวคนในเหล่าทัพ ผมจึงไม่ได้รู้สึกอาลัยให้กับเพียงหมวดตี้เพียงคนเดียวเท่านั้น  แต่รู้สึกอาลัยให้กับใครกับตาม ไม่ว่าจะเป็น พลเรือน ตำรวจ หรือ ทหาร....ที่เสี่ยงภัยอยู่

ถ้ามองจากสภาพสังคมปัจจุบันแล้ว พวกราก็ล้วนเสี่ยงภัยกันอยู่ทุกวัน แต่สำหรับคนบางกลุ่ม เขาไม่ได้เสี่ยงเพื่อตัวของเขาเอง

แต่เพื่อเพื่อนร่วมชาติของพวกเขา....ทุกคน

 

และหลายๆคนไม่ได้อยู่จนกระทั่งเกษียณอายุราชการอย่างพ่อของผม....

 

 

" ทั้งหมด ตรง ทำความเคารพ ผู้เสียสละให้กับประเทศชาติ

วันทยาหัตย์!!! "

ผู้เสียสละ

 

(ฝากลิงค์ ของ หมวดตี้ http://polize.diaryis.com/?20080620 ไว้ให้ทุกคนได้ร่วมไว้อาลัยให้กับผู้เสียสละทุกท่าน ผ่านไดอารี่ของหมวดตี้ครับ)

 

 

 

Posted on Mon 23 Jun 2008 20:45

นคล. ร้อง เกะ มิ เก่ง อ่า แห่ะๆ

ขอบ คุง ค้า ที่ แนะ นำ
ว่า แต่ งาน ยุ่ง ชิ ม๊า
เรย มิ อัพ

^^
nongkonlek.diaryclub.com   
Wed 25 Jun 2008 20:48 [7]

เป็นลูกเรือค่ะ
อยู่ไกลบ้านไกลเมือง
คิดถึงบ้านเหมือนกันนะคะ

ทำไงได้ "หน้าที่" มันค้ำคออยู่
เราเลือกแล้วด้วยนี่เนอะ
ทำให้ดีที่สุดจะดีกว่า

silencesays.diaryclub.com   
Wed 25 Jun 2008 3:36 [6]

ตามมาอ่านตามคำเชิญ

อิอิ
A_E_I_O_U   
Tue 24 Jun 2008 20:58 [5]

ดิวอ่านไดที่หมวดตี้เขียนแล้วอ่ะ

dewreeya.diaryclub.com   
Tue 24 Jun 2008 18:36 [4]

ตามมาอ่านเพราะเห็นไอคอนไดสะดุดตาค่ะ

silencesays.diaryclub.com   
Sun 22 Jun 2008 17:34 [3]


.ใช่ๆ เห็น ด้วย เรย ค่ะ ชอบ จับ อะ ไร ก้อ ไม่ ทราบ ตั้ง ด่าน กัน เข้า ไป ทั้งๆ ที่ เค้า ก้อ ทำ มา หา กิน ก้อ โอ เค มี บ้าง ที่ ผิด แต่ คง ไม่ ทุก คน เห้อ

.ถ้า มี ตร. แบบ คุณ พ่อ เยอะๆ ประ เทศ เรา คง จะ ดี กว่า นี้ นะ คะ

.เรื่อง หมวดตี้ บัง เอิญ เป็น เพื่อน ของ เพื่อน อีก ที อ่าน แล้ว เศร้า แทน ครอบ ครัว แต่ ก้อ ขอ ชื่น ชม มากๆ ขอ สู่ สวรรค์ พระ เจ้า รับ เค้า ด้วย ค่ะ
นคล.   
Sun 22 Jun 2008 14:08 [2]

ก่อนพ่อไปรับราชการอีกครั้งที่ใต้ ผมเคยถามว่า ทำไมพ่อถึงเลือกที่จะไป พ่อบอกว่า "ถ้าตำรวจทุกคนเลี่ยงกันหมด ไม่มีใครไป ประเทศเราจะเหลืออะไร" ไม่รู้นะครับตอนนั้น บอกได้คำเดียวว่า ขนลุก น่าเสียดายที่ความชื่นชมในตำรวจกลับไม่ได้เพิ่มขึ้นเลยเวลาเห็นจราจร ตามสี่แยก ที่คอยเอาแต่จับหมวกกันน็อค ล็อคล้อ เวลา ไฟแดงเสียหาย ที่สี่แยก ถ้าเปน กลางวัน แดดร้อนๆ จะไม่ได้เห็น ตำรวจสักนาย มาโบกรถให้ เฮ้อ
I belong to the Justice   
Sun 22 Jun 2008 12:06 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง
 

<< December >>

S

M

T

W

T

F

S

30 

3 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

<< 2008>>


ม่านที่ปิดลง...
ปลดประจำการ
อุปสรรคประจำวัน
วัด...
คอมมานโด ทัพฟ้า!!!
น้องนกคนสวยกลับบ้านแล้ว
พลังหมด...
มาตราการป้องกันผีในห้องโดยสาร
back to school
หยุ๊ดดดด....!!!!
วิกฤติ
เครื่องบินโป๊
ครอบครัว....
เอ็นจิ้น คาววววว
unlock
รา.....โดม
director's cut : War@Work
ภัยซ่อนเร้น
Heading to dock...
ผู้เสียสละ...
ผมภูมิใจที่เป็นคนไทย
แบบฝึกหัดของ Master P
The end of runway...
ส้วมสาธารณะ
บ บู๋...
ขัด-เล
เจ็บ.....
ถึงผู้คนเหล่านั้น
แซนด์วิชในเครื่องบิน กับวัตถุดิบในการปรุง
เพื่อนร่วมวิชาชีพ
ปลอดภัยไว้ก่อน
ฝันคนหนุ่ม
รับน้องMS-D
หนึ่งเดือนที่ MS-D และเรื่องบวมๆ หดๆ
ตอนที่ 2 หมดเวลาย้อนรอย(ซะที)
ตอนที่ 2 ย้อนรอย(3)
ตอนที่ 2 ย้อนรอย(2)
ตอนที่ 2 ย้อนรอย(1)
ตอนที่ 1: The Next Generation of Compositeman